Menu


درباره جهان پس از کرونا | کسب‌و‌کار و زندگی پسا کرونا چگونه خواهد بود؟


جهان پسا کرونا

هم‌زمان با شیوع کرونا و تغییر عادت‌ها و سبک زندگی ما، سوال‌ بزرگ دیگری هم در ذهن بسیاری از انسان‌ها شکل گرفته و آن «زندگی پس از کرونا» است.

از شرکت‌های بزرگ مشاوره مدیریت تا فعالان شبکه‌های اجتماعی، درباره‌ی این موضوع حرف زده‌اند و سناریوهای مختلفی را مطرح کرده‌اند.

با توجه به این‌که فکر کردن به دنیای پس از کرونا را می‌توان شبیه تجربه های ذهنی در نظر گرفت، و نیز با در نظر گرفتن این‌که بسیاری از دوستان متممی علاقه‌مند هستند نظر دیگر دوستان‌شان را در این‌باره بدانند، تصمیم گرفتیم یکی از #دعوت به گفتگو های متمم را به این موضوع اختصاص دهیم.

نکات و موضوعات بسیاری را می‌توان درباره‌ی جهان پسا کرونا به بحث گذاشت. بنابراین در این‌جا صرفاً به چند نمونه از آن‌ها اشاره می‌کنیم و انتخاب سایر بحث‌ها و موضوعات را بر عهده‌ی شما می‌گذاریم:

آیا واقعاً تعبیر جهان پسا کرونایی تعبیر درستی است و می‌توان فرض کرد که دنیای اطراف ما به ماقبل کرونا و پس از کرونا تقسیم می‌شود؟ یا این‌که ما صرفاً چون در میانه‌ی این بحران قرار گرفته‌ایم آن را این‌قدر جدی می‌بینیم؟

آیا پس از بحران کرونا، جهان با طی کردن دورانی برای Recovery و بازیابی، دوباره به دنیای آشنایی باز می‌گردد که پیش از کرونا می‌شناختیم و در آن زندگی می‌کردیم؟ یا هنجارها و نُرم‌های دیگری شکل خواهد گرفت؟

دنیای پس از کرونا را در کدام افق زمانی می‌توان تحلیل کرد؟ کوتاه‌مدت؟ میان‌مدت؟ یا بلندمدت؟ آیا اصلاً در بلندمدت، مثلاً افق زمانی چند دهه، اثر و آثاری از این تجربه‌ی بشری (کرونا و حواشی آن) باقی خواهد ماند؟

آیا سبک تعامل انسان‌ها بعد از کرونا، در کوتاه‌مدت، میان‌مدت و بلندمدت، از کرونا تأثیر خواهد پذیرفت؟

صنایع بسیاری از کرونا آسیب دیده‌اند. آیا همه‌ی آن‌ها می‌توانند خود را بازیابی کنند؟ یا سرنوشت برخی از آن‌ها برای همیشه تغییر خواهد کرد؟

کسب و کارهای بسیاری به نتیجه رسیده‌اند که باید روی فعالیت‌های دیجیتال و آنلاین،‌ سرمایه‌گذاری بیشتری انجام دهند. آیا این دیدگاه می‌تواند یک ترند و روند تازه شکل دهد؟ یا آن را باید به عنوان یک تب زودگذر ببینیم؟ اصلاً آیا درست است که باور خود را به ظرفیت فعالیت‌های فیزیکی از دست بدهیم؟

جدا از تأثیرات اقتصادی، آیا کرونا تأثیرات ماندگاری هم بر محیط زیست ما و تعامل ما با زمین خواهد داشت؟ یا کاهش ترافیک‌ها و آلاینده‌ها را باید فرصتی کوتاه،‌ موقت و کم‌اثر برای تنفس زمین در نظر بگیریم؟

آیا می‌توان گفت کرونا دوباره اهمیت «مرز» و «مرزبندی» را به یاد ما انسان‌ها آورده است و کسانی که از Protectionism و محدود کردن تعامل ملت خود با ملل دیگر حرف می‌زدند، اکنون سند محکم‌تری برای دفاع از حرف‌هایشان در دست دارند؟

به طور کلی، اگر فرض کنیم که فردی یک سال قبل، خوابیده و دو سال بعد (یا بیست سال بعد) از خواب برخاسته است، آیا او تفاوت‌هایی را در دنیا خواهد دید که بتوان آن‌ها را به کرونا نسبت داد؟

پیشنهاد عضویت در متمم

دوست عزیز.

شما با عضویت رایگان به عنوان کاربر آزاد متمم (صرفاً با تعیین نام کاربری و کلمه‌ی عبور) می‌توانید به حدود نیمی از چند هزار درس متمم دسترسی داشته باشید.

همچنین در صورت تمایل، با پرداخت هزینه عضویت، به همه‌ی درس‌های متمم دسترسی خواهید داشت. فهرست برخی از درس‌های مختص کاربران ویژه متمم را نیز می‌توانید در اینجا ببینید:

 فهرست درس‌های مختص کاربران ویژه متمم

البته از میان درس‌های مطرح شده، شاید بهتر باشد ابتدا مطالعه‌ و بررسی مباحث زیر را در اولویت قرار دهید:

دوره MBA

فنون مذاکره | تصمیم گیری

تحلیل رفتار متقابل | پرورش تسلط کلامی

افزایش عزت نفس | چگونه شاد باشیم

جهان پسا کرونا - دنیا پس از کرونا

کاری از Benedetto Cristofani

      شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشته‌اید.  

     برخی از دوستان متممی که به این درس علاقه مندند:    مریم رئیسی ، باران ، مجتبی روحی ، کیانوش رستمی ، امین

قوانین کامنت گذاری در متمم

115 نکته برای درباره جهان پس از کرونا | کسب‌و‌کار و زندگی پسا کرونا چگونه خواهد بود؟

    پرطرفدارترین دیدگاه به انتخاب متممی‌ها در این بحث

    نویسنده‌ی دیدگاه : علیرضا نخجوانی

    اول اینکه بدیهی‌ست می‌توان با تمرکز بر هر اتفاقی، جهان را به پیش از آن و پس از آن تقسیم کرد. اگر این تقسیم‌بندی را یک مدل جدید برای درک جهان اطراف‌مان فرض کنیم، باید دید آیا این مدل، می‌تواند بر درک تغییرات ایجاد شده موثر باشد یا خیر.

    گمان می‌کنم در تحلیل دنیای پس از شیوع ویروس کرونا، هرچه افق زمانی کوتاه‌تری انتخاب کنیم، با ابهام بیشتری مواجه‌ایم (هرچه شدت تغییرات بیشتر باشد، ناشناخته بودن تغییرات باعث وجود ابهام بیشتر خواهد بود). شاید بتوان گفت که مانند بسیاری از اتفاقات رخ داده در تاریخ بشر، در ابتدا تصورات در مورد تاثیرات آن دست بالا گرفته خواهد شد. بدیهی‌ست که با گذشت زمان (احتمالاً مانند اغلب رخ‌داد‌های این‌چنینی) تاثیر آن کم‌رنگ‌تر خواهد شد.

    برخی از تغییرات هستند که مستلزم یک ماشه یا کاتالیزور برای اتفاق افتادن هستند، به خصوص اگر تغییراتی باشند که ریشه در رفتارهای از روی عادت انسان‌ها داشته باشند. اصولاً  وقتی آدم‌ها به چیزی عادت کردند، بدون تاثیر بیرونی آن را ترک نخواهند کرد. فرض کنید من عادت به خرید ملزومات مصرفی روزمره از سوپرمارکت دارم، حتی اگر هیچ تفاوت تجربی و قیمتی هم در خرید آنلاین اقلام مورد نیازم وجود نداشته باشد، احتمالاً به سادگی یا با احتمال بالایی به سمت خرید آنلاین نخواهم رفت، مگر در شرایطی که نیرویی بیرونی (قرنطینه، اصرار یک دوست، اجبار و ...) منجر به خروج من از ناحیه امن عادت‌ها شده و دست به خرید آنلاین بزنم. حال وقتی این رفتار را در مقیاس بزرگ‌تر جامعه در نظر بگیریم، بحران‌هایی همچون شیوع کرونا می‌توانند منجر به شتاب گرفتن تغییر عادت‌ها و رفتارها شوند.

    مثال‌هایی که می‌توانم به این لیست اضافه کنم عبارتند از:
    به طور کلی استفاده‌هایی از فن‌آوری‌های جدید که مغفول مانده بودند و یا به پتانسیل حداکثری خود نرسیده بودند:
    --> برگزاری آنلاین جلسات تا جای ممکن
    --> استفاده از خدمات بانکداری اینترنتی
    --> دورکاری در موقعیت‌های شغلی
    --> کم‌معنی شدن ساعات کاری در مشاغلی که می‌توان آن‌ها را بر اساس خروجی انداره گرفت و پررنگ‌تر شدن سنجش عملکرد در قیاس با ساعت کاری

    در مقیاس بزرگ هم شاید پتانسیل‌ها یا گرایش‌هایی در سطوح کشورها یا کسب و کارها باشند که برای جاری شدن، نیازمند این جرقه بوده باشند. همگرایی سیاسی و ترجیح به تمرکز داخلی در کشورها، تعدیل در نیروی انسانی، رونق شکل گیری هلدینگ‌های با تنوع بالای کسب و کارها در قیاس با کنسرسیوم‌های همگن.

    حتماً تجربه کرده‌اید که در شیوه‌ی آماتوری استفاده از کامپیوتر، گاهی نیاز است که برای رفع برخی مشکلات، کامپیوتر را ری‌استارت کرد، شاید بتوان رکود ناشی از شیوع کرونا را به این ری‌استارت تشبیه کرد. به نحوی که برخی پیش‌فرض‌هایی که فرصتی برای بازبینی آن‌ها وجود نداشته است پاک شده و امکان بارگذاری مجدد داشته باشند.
    ممکن است بتوان فرض کرد که این بحران همچنین فرصتی برای بازنگری قیمت کالاهایی ایجاد کند که تاثیر روانی در تعیین قیمت آنان نقش پررنگی داشته است. کالاهایی مانند طلا، نفت، خدمات درمانی.

    اگر فرض کنیم فرهنگ، مجموعه تصمیمات درجه ۲ یک جامعه‌است که به صورت عمومی رعایت می‌شود، می‌توان فرض کرد بحرانی که حال تمامی یک جامعه را متاثر کرده، می‌تواند منجر به ایجاد تصمیمات درجه ۲ جدیدی شود که شکل فرهنگ عمومی جامعه را به خود بگیرد، مانند شستن دست‌ها، حذف دست دادن در معاشرت‌های روزمره، خرید اینترنتی و ...
    همینطور در عرصه‌ی اقتصاد خرد نیز می‌توان دستاوردهای یک Market Shake-out اساسی را انتظار داشت.

    اگر بخواهم تصوری از تاثیر عمومی بحران شیوع کرونا بر روی جهان داشته باشم، چیزی شبیه نمودار زیر را تصویر می‌کنم که در چهار مرحله، ابتدا به صورت نمایی تا رسیدن به نقطه عطفی تشدید می‌شود. سپس به آرامی از شتاب آن کاسته شده و در نقطه‌ای به حداکثر خود می‌رسد. پس از آن با شتاب فزاینده‌ای رو به کاهش می‌گذارد و پس از گذر از نقطه‌ی عطف دوم، از شتاب کاهشی آن کاسته شده و آرام‌تر از روندی که در رسیدن به اوج تجربه کرده بود، برای ملاقات نقطه‌ی تعادل بالاتر از جایی که نمودار شروع شده بود پیش می‌رود. (البته بی‌شباهت به نقاشی اگزوپری از ماری که فیل را بلعیده بود هم نیست!)

     
    دوست گرامی مشاهده تمرینهای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .