Menu


مت ریدلی – آیا انسان روزهای بهتری پیش رو دارد؟ (بخش سوم)


مت ریدلی و آینده انسان

آیا انسان روزهای بهتری را پیش روی خود دارد؟

این سوالی است که در گفتگوی چهارنفری مت ریدلی و ملکوم گلدول و استیون پینکر و آلن دوباتن مورد بحث قرار می‌گیرد.

ما بخش‌هایی از این گفتگو (یا بهتر بگوییم مناظره) را پاراگراف فارسی متمم نقل کرده‌ایم.

در بخش اول گفتگو، استیون پینکر تحلیل خوش‌بینانه‌ای از آینده انسان را ارائه داد.

در بخش دوم، آلن دوباتن نگاه بدبینانه‌ای را نسبت به آینده مطرح کرد. البته او تاکید دارد که نباید بدبینی واقع‌گرایانه را با بدبینی به عنوان یک صفت شخصیتی اشتباه بگیریم.

آلن دوباتن، معتقد بود که نباید در تعریف پیشرفت، صرفاً به چند شاخص معمولی و سطحی اقتصادی و بهداشتی، دل خوش کنیم.

این بار پای صحبت‌های مت ریدلی می‌نشینیم.

او از نظر فکری به پینکر نزدیک‌تر است و می‌کوشد ما را قانع کند که آینده، بهتر از گذشته خواهد بود.

جمله‌ای که مت ریدلی از وودی آلن نقل کرد

این جمله‌ای است که مت ریدلی در ابتدای بحثش از وودی آلن نقل می‌کند.

او در ادامه توضیح می‌دهد که ظاهراً بسیاری از کسانی که در مورد آینده صحبت می‌کنند، چنین نگاهی به آن دارند.

البته ریدلی، مستقیماً به آلن دوباتن اشاره نمی‌کند. اما از صحبتش مشخص است که روی او با آلن دوباتن و کسانی است که مانند او می‌اندیشند.

بیایید با هم ادامه‌ی حرف‌های مت ریدلی را بخوانیم:

محدودیت در دسترسی کامل به این مطلب

نمایش کامل این مطلب برای کاربران آزاد متمم انجام می‌شود.

ثبت نام به عنوان کاربر آزاد متمم، سریع و رایگان است و کافی است برای خودتان نام کاربری و رمز عبور تعریف کنید.

شما با ثبت نام به عنوان کاربر آزاد، به درس‌های مختلفی (از جمله: استعدادیابی، سبک زندگی، پرورش تسلط کلامی، افعال پرکاربرد انگلیسی، مهارتهای ارتباطی و پاراگراف فارسی) دسترسی پیدا خواهید کرد.

توضیح: برخی از کلمات مت ریدلی که مورد تاکید قرار گرفته‌اند و با فونت ضخیم نوشته شده‌اند، توسط متمم انتخاب شده‌اند و در متن اصلی، مانند سایر کلمات هستند.

ادامه‌ی بحث: در صورتی که به این گفتگو علاقمند هستید، می‌توانید در ادامه، صحبت‌های ملکوم گلدول در مورد آینده‌ی انسان را بخوانید که در آن مت ریدلی و استیون پینکر را نقد می‌کند.

  شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشته‌اید.

برخی از دوستان متممی که به این درس علاقه مندند: شیما کشاورز , رضا شمس , آرزو , محمد رضا خاتم , طاهره خباری

 
برخی از سوالهای متداول درباره متمم
متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟

قوانین کامنت گذاری/ چرا دیدگاه من منتشر نشده است؟

25 نکته برای مت ریدلی – آیا انسان روزهای بهتری پیش رو دارد؟ (بخش سوم)

    پرطرفدارترین دیدگاه به انتخاب متممی‌ها در این بحث

    نویسنده‌ی دیدگاه : طاهره خباری

    از این جمله‌ی مت ریدلی که می‌گوید: «مشکلاتی که امروزه به‌وجود آمده‌اند بیشتر از جنس وفور است تا کمیابی»، خیلی خوشم آمد.

    همانطور هم که محسن بازیاری عزیز در کامنت خودش در بخش اول این بحث به این موضوع نیز اشاره کرد، آمارهای رسمی نشان می‌دهند:«مرگ به علت گرسنگی و پیامدهای ناشی از آن در قرن ۲۰ و ۲۱ کاهش زیادی داشته‌اند ولی در عوض مرگ به دلیل پرخوری رواج یافته است.»

    به نظرم یکی از دلایل خوش‌بینی مت ریدلی هم همین باشد. پیشرفت‌های امروز بشر باعث شده لااقل عمده مشکلات ناشی از کمیابی که سابق بر این باعث رنج و درد بشر می‌شده، از بین بروند ولی به هر حال جای این مشکلات، مسائل و مشکلات جدید دیگری به‌وجود آید.

    از طرفی فکر می‌کنم تفاوت حرف‌های مت ریدلی و آلن دوباتن در دو بخش کل و جزء است. چون کل به گواه شواهد و آمار و شاخص‌ها، بهبود پیدا کرده است، اما همین کل، متشکل از جزء‌های انسانی است که به قول آلن دوباتن، قضاوتش درباره‌ی بهبود، نه از روی آمار و شاخص‌ها، بلکه از روی احساسش است.

     

    اگرچه آلن دوباتن، معتقد است که نباید در تعریف پیشرفت، صرفاً به چند شاخص معمولی و سطحی اقتصادی و بهداشتی، دل خوش کنیم ولی به نظرم برای آنکه بتوان وضعیت بشر را طی زمان بررسی و تحلیل کرد، نیازمند شاخص‌هایی هستیم که آن وضعیت را تبدیل به ارقام و اعداد کرده تا از این طریق بتوان آن وضعیت را به شکل ملموس‌تری دید و بررسی و تحلیل کرد.

    حال به‌نظرم مت ریدلی به خوبی توانسته با بهره‌گیری از این شاخص‌ها نشان دهد که وضعیت انسان امروزی نسبت به گذشته بهبود پیدا کرده و این بهبود و پیشرفت نیز در آینده ادامه خواهد داشت.

     

    مورد دیگری که از مقایسه‌ی حرف‌های دوباتن و ریدلی به ذهنم می‌رسد این است که شاید تا کنون دغدغه‌ی بشر، مسائل رفاهی بوده که نمود بیرونی داشته‌اند و همان‌طور که مت ریدلی و استیو پینکر بیان می‌کنند، شرایط فعلی و شاخص‌ها و آمارها همگی نشان از بهبود آنها دارد.

    ولی دوباتن به بخش دیگری از وضعیت بشر اشاره می‌کند که رفاه نسبی برآورده شده است. کمیابی‌ها از بین رفته و جای خود را به وفور داده‌ است و دیگر آن شاخص‌ها کارکرد خود را از دست می‌دهند و نمی‌توان باز هم بهبود آنها را نشانی از بهبود وضعیت بشر دانست.

    در کل به‌نظرم بهبودهایی که تا کنون در وضعیت زندگی انسان‌ها به‌وجود آمده و توانسته آسایش زندگی را برای افراد افزایش دهد و قاعدتاً به‌هیچ عنوان نمی‌توان آنها را نادیده و یا دست‌کم گرفت، متعاقباً می‌توان انتظار داشت که این آسایش، رضایت و آرامش در زندگی را نیز با خود به همراه داشته باشد.

     
    دوست گرامی مشاهده تمرینهای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .