Menu


آرزوهای دور، شگفتی‌های نزدیک


#دعوت به گفتگو در متمم، فضایی برای بحث، طرح نظرات و تبادل تجربه‌هاست.

معمولاً برای این‌که به اصطلاح، «سر صحبت باز بشود» و بستری برای صحبت‌ کردن به وجود بیاید، یک جمله یا یک متن را پیش رو می‌گذاریم و مبنای شروع بحث قرار می‌دهیم.

این‌بار جمله‌ای از آلبرت شوایتزر را انتخاب کرده‌ایم، که می‌تواند تداعی‌گر موضوعات متنوعی باشد و جای بحث و گفتگوی فراوان دارد.

شوایتزر معتقد است که «رویای رسیدن به ماه، انسان‌ها را از دیدن شکفتن گل‌های زیر پایشان غافل کرده است.» و به بیانی دیگر، آرزوهای دور مانعِ دیدن شگفتی‌های نزدیک شده‌اند.

رویای رسیدن به ماه انسانها را از دیدن شکفتن گلهای زیر پایشان غافل کرد - آلبرت شوایتزر

بسته به پیش‌زمینه‌های فکری و دغدغه‌های شما، چنین جمله‌ای می‌تواند معناها و تداعی‌های بسیار متنوعی داشته باشد:

این‌که چقدر شگفتی‌ها و زیبایی‌های دم دستی وجود دارد که از دیدن‌شان غافلیم و در عوض، شگفت‌زده شدن و حیرت را در ماه و مریخ جستجو می‌کنیم. و یا این‌که هنوز، عمق اقیانوس‌ها برایمان ناشناخته است، اما برای شناختن ناشناخته‌های دوردست تقلا می‌کنیم.

چگونه رویاهای دور، جذبه و جاذبه‌ی شگفتی‌های نزدیک را می‌ربایند و در سایه‌ی خود قرار می‌دهند و چه می‌شود که کشف زمین، ما را به اندازه‌ی شناخت آسمان، شگفت‌زده نمی‌کند؟ چگونه می‌شود که فضانورد، ارج و قربی بیشتر از یک گیاه‌شناس یا جانورشناس پیدا می‌کند؟ حال آن‌که هر دو، ما را به قلمروهای نادیده و ناشناخته دعوت می‌کنند؟

اما ماجرا صرفاً در سطح ارضای کنجکاوی و جستجوی شگفتی نیست. می‌شود کمی از اصل جمله فاصله گرفت و به بهانه‌ی این جمله، دغدغه‌ی مشابهی را در حوزه‌‌ی هدف‌گذاری و سیاست‌گذاری هم مطرح کرد: «جنگیدن در میدان‌های دوردست و شکست خوردن در سرزمین‌های نزدیک.»

بشر در شرایطی برای پروژه‌های فضایی سرمایه‌گذاری می‌کند که بر روی زمین،‌ در برابر بیماری‌های فراگیر، تقریباً به زانو درآمده است و دولت‌هایی که چنان درگیر تسخیر آسمانند که در زمین، پا در گل مانده‌اند.

آیا این کار منطقی است که انسان، در شرایطی که مسئله‌های روی زمین حل نشده، چشم به سیاره‌های دوردست بدوزد؟

اصلاً آیا می‌توان برای چنین تصمیم‌هایی وجه اخلاقی هم تعریف کرد؟ مثلاً بگوییم تا فلان مسئله‌ی زمین حل نشده،‌ نباید بودجه‌ها برای کشف آسمان هزینه شود؟

یا این‌که باید بگذاریم هر کس علاقه‌ی خود را پیگیری کند؟ عده‌ای زمین را بجویند و عده‌ای آسمان را؟

البته این‌ها صرفاً چند تداعی اولیه است که با جمله‌ی آلبرت شوایتزر در ذهن شکل می‌گیرد. شاید شما تداعی‌های دیگری هم داشته باشید و این جمله، دغدغه‌ها و چالش‌های دیگری را در ذهن شما زنده کرده باشد.

خوشحال می‌شویم که آن‌ها را با دوستان خود در میان بگذارید.

پیشنهاد عضویت در متمم

دوست عزیز.

شما با عضویت رایگان به عنوان کاربر آزاد متمم (صرفاً با تعیین نام کاربری و کلمه‌ی عبور) می‌توانید به حدود نیمی از چند هزار درس متمم دسترسی داشته باشید.

همچنین در صورت تمایل، با پرداخت هزینه عضویت، به همه‌ی درس‌های متمم دسترسی خواهید داشت. فهرست برخی از درس‌های مختص کاربران ویژه متمم را نیز می‌توانید در اینجا ببینید:

 فهرست درس‌های مختص کاربران ویژه متمم

از میان درس‌هایی که در فهرست بالا آمده است، درس‌های زیر از جمله پرطرفدارترین‌ موضوعات هستند:

دوره MBA  |  مذاکره  |  کوچینگ  |  توسعه فردی

فنون مذاکره  |  تصمیم گیری  |  مشاوره مدیریت

تحلیل رفتار متقابل  |  تسلط کلامی  |  افزایش عزت نفس

چگونه شاد باشیم  |  هوش هیجانی  |  رابطه عاطفی

خودشناسی  |  شخصیت شناسی  |  پرورش کودکان هوشمندتر

اگر با فضای متمم آشنا نیستید و دوست دارید درباره‌ی متمم بیشتر بدانید، می‌توانید نظرات دوستان متممی را درباره‌ی متمم بخوانید و ببینید متمم برایتان مناسب است یا نه. این افراد کسانی هستند که برای مدت طولانی با متمم همراه بوده و آن را به خوبی می‌شناسند:

      شما تاکنون در این بحث مشارکت نداشته‌اید.  

     برخی از دوستان متممی که به این درس علاقه مندند:    جواد خوانساری ، باران ، ازاده نمیرانیان ، طاهره خباری ، سیدمهدی حسینی

 

برخی از سوالهای متداول درباره متمم (روی هر سوال کلیک کنید)

متمم چیست و چه می‌کند؟ (+ دانلود فایل PDF معرفی متمم)
چه درس‌هایی در متمم ارائه می‌شوند؟
هزینه ثبت‌نام در متمم چقدر است؟
آیا در متمم فایل‌های صوتی رایگان هم برای دانلود وجود دارد؟

42 نکته برای آرزوهای دور، شگفتی‌های نزدیک

    پرطرفدارترین دیدگاه به انتخاب متممی‌ها در این بحث

    نویسنده‌ی دیدگاه : جواد خوانساری

    مریخ! 
    آب بهانه است

    انسان از زمین خسته شده است.

    سال‌ها پیش این چند سطر رو نوشته بودم. یادمه موقع نوشتن این جمله‌ها به این فکر می‌کردم که ما آدم‌ها چه موجودات متناقضی هستیم؛ در حالی‌که تو مریخ دنبال نشونه‌هایی از حیات هستیم و از کشف چند قطره آب در اون سیاره‌‌ی سرخِ دور دچار حیرت می‌شیم، اما همین ما، با رفتارهای خودخواهانه‌مون، حیات و زندگی هزاران گونه‌ی گیاهی و جانوری رو به مخاطره و نابودی کشوندیم و اقیانوس‌های این سیاره‌ی آبی رو به محل تجمع زباله‌های صنعتی‌مون تبدیل کردیم. و شک نداشتم و ندارم که اگر روزی پای ما برای زندگی به مریخ باز بشه اون سیاره هم از دست خودخواهی ما در امان نخواهد بود!

    دلم می‌خواد به آقای آلبرت شوایتزر بگم: دیدن شکفتن گل‌های زیر پامون پیشکش، وقتی که ما چنان خیره به ماه و مریخ و سیاره‌های دیگه هستیم، که حواس‌مون نیست داریم گل‌های زیبای این سیاره رو زیر پاهامون له می‌کنیم!

     
    دوست گرامی مشاهده تمرینهای مربوط به این درس، صرفا برای کاربران متمم امکانپذیر میباشد.
    .